Małgorzata Jonczy-Adamska
Psycholog
Psycholog
Jestem psycholożką, pedagożką, trenerką umiejętności społecznych oraz trenerką antydyskryminacyjną. Bliskie jest mi Rodzicielstwo Bliskości i Porozumienie bez Przemocy, oraz związane z nimi wartości – godność, szacunek dla każdego człowieka, bez względu na jego wiek. Regularnie szkolę się z zakresu relacyjnego, opartego na potrzebach, podejścia do dzieci i młodzieży rozwijających się w spektrum autyzmu i z ADHD.
W swojej pracy daję uważność, łagodność i życzliwość, jednocześnie chroniąc swoje granice i starając się mądrze podążać za dziećmi. Takiego podejścia uczę też rodziców. Nie naprawiam dzieci, które sprawiają kłopoty – każde zachowanie jest dla mnie informacją nt. potrzeb czy dobrostanu danego człowieka. Zapraszam rodziców do przyglądania się potrzebom i emocjom dzieci, uczę, jak działa i czego potrzebuje układ nerwowy, szczególnie ten przebodźcowany.
Głęboko wierzę, że ludzie działają najlepiej, jak potrafią. Przyglądam się krytycznie kulturze, systemowi edukacji oraz zwyczajom upowszechnionym w naszymspołeczeństwie. Chętnie pracuję nad przekonaniami, które nam nie służą, i razem z klientkami /pacjentami sprawdzam, czy da się je zastąpić wspierającymi myślami.
Specjalizuję się we wspieraniu dzieci oraz młodzieży w spektrum autyzmu i z ADHD, oraz ich rodziców. Prowadzę konsultacje rodzicielskie, grupę wsparcia oraz psychoedukację.
Wspieram także osoby LGBT+, z dysforią płciową, chcące porozmawiać o swojej tożsamości w akceptującej i bezpiecznej relacji. Od wielu lat jestem sojuszniczką i aktywistką mniejszości, w tym osób LGBT+, współtworzę Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej. Prowadzę grupę wsparcia dla rodziców osób LGBT+.
Prywatnie – jestem samodzielną mamą dwójki dzieci rozwijających się w spektrum autyzmu. Wiem, jak w praktyce wygląda meltdown czy wybiórczość pokarmowa, i to doświadczenie także wnoszę do pracy z rodzicami. Prawdopodobnie sama jestem osobą z ADHD, choć ta myśl przyszła do mnie w dojrzałej dorosłości.
Uwielbiam czytać reportaże, kryminały wybranych autorów oraz książki o neuroatypowości. Naprawdę odpoczywam, kiedy uda mi się wyrwać z miasta. Uwielbiam spotkania, kręgi, warsztaty, gdzie spotykają się ludzie podobnie myślący o dzieciach – do daje mi ulgę i pozwala budować swoją wioskę. Marzę o zbudowaniu swojej bliskościowej wioski w Gliwicach (i okolicach).